System ubezpieczeń zdrowotnych w Niemczech

Od 01.01.2009 każda osoba w Niemczech ma obowiązek posiadania ubezpieczenia zdrowotnego. Obowiązek ten dotyczy także osób, które przebywają w Niemczech przez krótki czas. W przeciwnym razie spotkają się one z odmową wystawienia wizy.

Szczególne cechy niemieckiego systemu ubezpieczeń zdrowotnych

Cechą charakterystyczną niemieckiego systemu ubezpieczeń zdrowotnych jest podział na ustawowe kasy chorych (GKV) i prywatne kasy chorych (PKV). Dostęp do ustawowych kas chorych ma niemal każdy, podczas gdy w prywatnych kasach obowiązują określone warunki.

Obywatele krajów Unii Europejskiej oraz krajów, z którymi Republika Federalna Niemiec podpisała konwencję o zabezpieczeniu społecznym, mogą pozostać ubezpieczeni w ramach ubezpieczenia zdrowotnego swego rodzimego kraju. Tym niemniej w porównaniu do Niemiec zakres usług objętych ubezpieczeniem może w poszczególnych krajach znacznie się różnić, tak że konieczny może okazać się wkład własny lub zawarcie dodatkowego ubezpieczenia.

Ustawowe ubezpieczenie zdrowotne i zasada solidarności

Ustawowe ubezpieczenie zdrowotne (GKV) opiera się na zasadzie solidarności. To znaczy, że wszystkie osoby ubezpieczone wpłacają składkę o tej samej wartości procentowej. Stawka ta wynosi obecnie 15,5% i określa rzeczywistą wysokość składek. Wartość składki odciąga się od wynagrodzenia i przelewa na konto kasy chorych. Składki oblicza się do tak zwanej granicy wymiaru składki. Każda osoba ustawowo ubezpieczona otrzymuje medyczne świadczenia rzeczowe, których zakres ogólny zdefiniowany jest przez państwo. Poza tym tylko w ustawowych kasach chorych istnieje możliwość darmowego ubezpieczenia dzieci i małżonka w ramach ubezpieczenia rodzinnego.

Świadczenia indywidualne w ramach ubezpieczenia prywatnego

Członkostwo w prywatnej kasie chorych nie jest dostępne dla każdego. Korzystają z niego osoby, które nie mają obowiązku posiadać ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego.

Niezależnie od wysokości dochodów, składki w prywatnych kasach chorych zależą od stanu zdrowia, wieku i taryfy w danym towarzystwie ubezpieczeniowym. Wysokość składki jest zatem ustalana indywidualnie.

Zakres świadczeń prywatnych towarzystw ubezpieczeniowych nie podlega regulacjom państwa i jest często bardziej rozległy niż w przypadku towarzystw ustawowych. Ponadto świadczenia można specyficznie dopasować do danej osoby. Osoba ubezpieczona zawsze najpierw sama pokrywa koszty leczenia, a towarzystwo ubezpieczeniowe zwraca wyłożoną sumę na podstawie przedłożonego rachunku (zasada zwrotu kosztów).

Ubezpieczenia dodatkowe

Ubezpieczenia dodatkowe mogą wypełniać luki w zakresie usług oferowanych w ramach ubezpieczenia zdrowotnego. Zawarcie ubezpieczenia dodatkowego następuje w prywatnym towarzystwie ubezpieczeniowym – w sposób całkowicie niezależny od dochodu. Ważnymi ubezpieczeniami dodatkowymi są na przykład: dodatkowe ubezpieczenie pielęgnacyjne, dodatkowe ubezpieczenie dentystyczne, dodatkowe ubezpieczenie okulistyczne oraz ubezpieczenie na leczenie metodami niekonwencjonalnymi.

  • pracownicy etatowi o dochodzie brutto poniżej limitu obowiązkowego ubezpieczenia
  • emeryci i renciści
  • osoby pobierające zasiłek dla bezrobotnych.
  • pracownicy etatowi o dochodzie brutto powyżej limitu obowiązkowego ubezpieczenia
  • urzędnicy
  • osoby prowadzące własną działalność gospodarczą i przedstawiciele wolnych zawodów.

Ubezpieczenie zdrowotne w Niemczech dla studentów z zagranicy

Wszyscy studenci z zagranicy, którzy rozpoczynają studia na niemieckim uniwersytecie lub innej szkole wyższej, muszą posiadać ubezpieczenie zdrowotne. W Republice Federalnej Niemiec studenci mogą się ubezpieczyć w ramach dwóch systemów: w ustawowej kasie chorych (GKV) lub w prywatnej kasie chorych (PKV).

Należy zwrócić uwagę na to, że:

  • zasadniczo obowiązek posiadania ubezpieczenia zdrowotnego dotyczy wszystkich studentów.
  • aby zapisać się na studia w szkole wyższej, należy przedłożyć zaświadczenie o posiadaniu aktualnego ubezpieczenia zdrowotnego.
  • bez dowodu posiadania ubezpieczenia zdrowotnego nie można zapisać się na studia.

Obowiązek ubezpieczenia w Niemczech

W zależności od celu pobytu, kraju pochodzenia i wieku studenta obowiązują różne warunki. Zasadniczo rozróżnia się pięć następujących grup osób:

  • studenci z państw UE/EOG* lub krajów, z którymi Niemcy podpisały konwencję o zabezpieczeniu społecznym
  • ubezpieczenie zdrowotne dla studentów ze wszystkich innych krajów
  • ubezpieczenie zdrowotne dla studentów, którzy mają 30 i więcej lat lub ukończyli 14 semestr studiów
  • uczestnicy kursów przygotowawczych do studiów
  • zagraniczni doktoranci i stypendyści.

Ubezpieczenie zdrowotne dla obywateli Unii Europejskiej poniżej 30 roku życia / z ukończonym 14 semestrem studiów

Po przedłożeniu zaświadczenia o posiadanym ubezpieczeniu w kraju swego pochodzenia studenci z państw UE/EOG* oraz krajów, z którymi Niemcy podpisały konwencję o zabezpieczeniu społecznym, mogą zostać zwolnieni z obowiązku posiadania ubezpieczenia zdrowotnego w Niemczech:

Ubezpieczenie zdrowotne w kraju pochodzenia Możliwości ubezpieczeniowe w Niemczech Dodatkowe warunki
ustawowe ubezpieczenie zdrowotne uznanie w ramach ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego European Health Insurance Card (EHIC) rodzimej kasy chorych
prywatne ubezpieczenie zdrowotne prywatne ubezpieczenie zdrowotne potwierdzenie kasy kraju rodzimego Rozliczenie świadczeń i leków z rodzima kasą chorych
brak ubezpieczenia zdrowotnego ustawowe lub prywatne ubezpieczenie zdrowotne powyżej 30 roku życia ubezpieczenie w prywatnej kasie jest jeszcze możliwe

Uwaga: Zagraniczni studenci, którzy posiadają prywatne ubezpieczenie w Niemczech, ale nie osiągnęli jeszcze 30 roku życia, często potrzebują przy zapisach na studia zaświadczenia o zwolnieniu z obowiązku posiadania ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego. Jednak później, w czasie odbywania studiów, nie można zawrzeć ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego.

Obowiązek posiadania ubezpieczenia zdrowotnego dla obywateli spoza Unii Europejskiej

Podczas pobytu w Niemczech studenci ze wszystkich innych krajów niż unijne muszą koniecznie posiadać ubezpieczenie zdrowotne w prywatnej lub ustawowej kasie chorych. Studenci, którzy przekroczyli 30 rok życia lub ukończyli 14 semestr studiów, nie są ubezpieczani w ustawowych kasach chorych i muszą zawrzeć ubezpieczenie prywatne. Ta sama zasada obowiązuje osoby uczestniczące w kursach językowych przygotowujących do studiów w Niemczech.

Składki na ustawowe ubezpieczenie zdrowotne (stan z 2015 roku)

Ubezpieczenie studenckie dla obcokrajowców Składka na ubezpieczenie zdrowotne Składka na ubezpieczenie pielęgnacyjne Składki łącznie
student bezdzietny (wiek powyżej 23 lat) 66,38 Euro 15,52 € 81,90
student z dzieckiem 66,38 Euro 14,03 € 80,41

Składki na ustawowe ubezpieczenie studenckie dla obcokrajowców są takie same we wszystkich kasach chorych.

Składki na prywatne ubezpieczenie zdrowotne (stan z 2015 roku)

W ciągu pierwszych 18 miesięcy czasowa taryfa w ramach ubezpieczenia prywatnego jest już możliwa od niemal 30 euro. Wysokość składek różni się jednak w zależności od następujących czynników:

  • wiek
  • stan zdrowia
  • długość pobytu
  • wybór taryfy.

Przed rozpoczęciem studiów zagraniczni studenci powinni zasięgnąć porady we właściwym dla siebie Dziale ds. Studenckich (Studentenwerk) lub w akademickim Biurze Współpracy z Zagranicą (akademisches Auslandsamt/International Office).

* państwa EOG (Europejski Obszar Gospodarczy): Kraje Unii Europejskiej oraz Liechtenstein, Norwegia, Islandia

* Państwa, które podpisały z Niemcami konwencję o zabezpieczeniu społecznym: państwa członkowskie Unii Europejskiej i EOG, Bośnia i Hercegowina, zamorskie departamenty francuskie (Gujana Francuska, Gwadelupa, Martynika, Reunion), Japonia, Chorwacja, Macedonia, Szwajcaria, Serbia i Czarnogóra, Tunezja, Turcja

Pracownicy gościnni

Praca i badania naukowe w Niemczech – ubezpieczenie na wypadek choroby dla zagranicznych pracowników fizycznych i naukowych

Zasadniczo obowiązuje następująca reguła: pracownik posiada ubezpieczenie społecznie w kraju, w którym pracuje. Dlatego nawet, jeśli okres pracy w Niemczech jest krótki, koniecznie jest posiadanie niemieckiego ubezpieczenia zdrowotnego. W Republice Federalnej Niemiec są dwa systemy ubezpieczeń zdrowotnych: ustawowe ubezpieczenie zdrowotne (GKV) i prywatne ubezpieczenie zdrowotne (PKV).

Ochrona ubezpieczeniowa dla obywateli Unii Europejskiej

Pracownicy gościnni z państw UE lub EOG oraz z krajów, z którymi RFN podpisała konwencję o zabezpieczeniu społecznym, muszą być zawsze ubezpieczeni w Niemczech i to niezależnie od tego, czy pracują u kogoś czy prowadzą własną działalność gospodarczą. Zasada ta obowiązuje także w przypadku, gdy osoba zarabiająca mieszka w innym unijnym kraju członkowskim lub gdy dany pracodawca posiada tam swoją siedzibę. Od niniejszej reguły istnieją zaledwie dwa wyjątki:

  • jedna osoba jest czynna zawodowo jednocześnie jako pracownik w jednym kraju członkowskim oraz posiada własną działalność gospodarczą w innym kraju członkowskim ⇢ ubezpieczenia społeczne są możliwe w obu krajach
  • ograniczone w czasie oddelegowanie (na maksymalnie 12 miesięcy) ⇢ ubezpieczenie zdrowotne w kraju pochodzenia (w tym celu wymagane jest zaświadczenie na druku E101).

Ochrona ubezpieczeniowa dla obywateli spoza Unii Europejskiej

Niezależnie od długości pobytu, osoby czynne zawodowo, które pochodzą z krajów innych niż unijne, również mają obowiązek posiadania niemieckiego ubezpieczenia zdrowotnego – pod warunkiem, że oprócz pozwolenia na pracę mają także pozwolenie na pobyt. Obywatele krajów trzecich mogą złożyć wniosek o wydanie tego dokumentu w niemieckich placówkach dyplomatycznych za granicą lub w Urzędach ds. Obcokrajowców w Niemczech.

Przepisy dla zagranicznych pracowników naukowych

Także dla pracowników/pracowniczek naukowych (badaczy) oraz towarzyszących im członków rodzin obowiązkowe jest ubezpieczenie na wypadek choroby. W szczególności obywatele państw trzecich już przed wyjazdem koniecznie powinni zasięgnąć informacji o możliwościach ubezpieczenia. Tylko przedłożenie odpowiedniego ubezpieczenia na wypadek choroby zapewnia uzyskanie zezwolenia na pobyt.

Zestawienie regulacji ustawowych:

Pochodzenie/rodzaj pobytu Regulacje dotyczące ubezpieczenia chorobowego
Pracownicy naukowi z państw UE (+ umowa o zabezpieczeniu społecznym) Ubezpieczenie chorobowe zawarte w kraju pochodzenia obowiązuje także w Niemczech (karta European Health Insurance Card) Wymagany formularz o numerze 1 lub 101 z kasy chorych w kraju pochodzenia lub zakładu ubezpieczeń społecznych.
Zagraniczni pracownicy naukowi mieszkający w Niemczech (w przypadku dłuższych pobytów) Obowiązek zawarcia ubezpieczenia na wypadek choroby w towarzystwie ubezpieczeniowym zarejestrowanym w Niemczech (o ile nie są ustawowo ubezpieczeni lub upoważnieni do otrzymywania zasiłku) Obowiązujące za granicą ubezpieczenie chorobowe może na czas pobytu w Niemczech zostać objęte ekspektatywą.
Pracownicy naukowi z umową o pracę Zasadniczo istnieje obowiązek zawarcia ustawowego lub prywatnego ubezpieczenia chorobowego w Niemczech (patrz poniżej).
Pracownicy naukowi ze stypendium Możliwe jest tylko prywatne ubezpieczenie chorobowe!

Ustawowe ubezpieczenie zdrowotne w Niemczech

Zasadniczo osoby będące przejściowo w stosunku pracy, z którego wynika obowiązek ubezpieczenia społecznego, muszą – do określonego limitu dochodów – posiadać ustawowe ubezpieczenie zdrowotne.

Wysokość składek w ustawowych kasach chorych nie zależy od dochodu. Od danego dochodu brutto odciąga się jednakową na terenie całych Niemiec stawkę wysokości 15,5% (stan z 2012 roku). Część z niej (8,2%) płaci osoba ubezpieczona, a część (7,3%) – pracodawca. Po przekroczeniu tzw. granicy wymiaru składki (2012: 3.825 euro na miesiąc) dochód powyżej tej granicy nie podlega rozliczeniu. Ponadto w ustawowych kasach chorych w ramach ubezpieczenia rodzinnego osoba posiadająca ubezpieczenie może bezpłatnie ubezpieczyć swoje dzieci.

Świadczenia indywidualne w ramach prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego

Pracownicy gościnni, których miesięczny dochód brutto przekracza limit obowiązkowego ubezpieczenia (2012: 4.237,50 euro na miesiąc), mogą się ubezpieczyć prywatnie. Aby zostać zwolnionym z obowiązkowego ubezpieczenia, należy złożyć stosowny wniosek. Prywatne towarzystwa ubezpieczeniowe wymagają jednak często minimalnego okresu, w jakim osoba ubezpieczona musi posiadać swoje stałe miejsce zamieszkania na terenie Niemiec lub przynajmniej długiego okresu trwania ubezpieczenia zawartego przez obcokrajowca. Wiele prywatnych towarzystw ubezpieczeniowych oferuje obcokrajowcom specjalne taryfy dopasowane do potrzeb pracowników gościnnych oraz długości ich pobytu.

Wnioskowi o zawarcie prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego towarzyszą ponadto szczegółowe pytania o stan zdrowia (kontrola stanu zdrowia). Ochrona wynikająca z niemieckiego ubezpieczenia traci ważność, gdy osoba ubezpieczona powraca do swojego kraju.

Imigranci

Ubezpieczenie zdrowotne dla imigrantów w Niemczech

Osoby, które zamierzają wyemigrować do Niemiec i tym samym zamieszkać tam na stałe, muszą posiadać ubezpieczenie zdrowotne. W przeciwnym razie spotkają się z odmową otrzymania wizy.

Prawo do pobytu obywateli Unii Europejskiej

Zasadniczo obywatele Unii Europejskiej mają prawo do zamieszkania w każdym kraju unijnym – także wtedy, gdy tam nie pracują. Prawo do pobytu wiąże się jednak z dwoma warunkami:

  • imigranci muszą dysponować wystarczającymi środkami, by móc sfinansować swój pobyt w danym kraju unijnym oraz
  • imigranci muszą zawrzeć ubezpieczenie zdrowotne w „nowym” kraju unijnym.

Regulacje obowiązujące obywateli krajów spoza Unii Europejskiej

Imigranci, którzy mają obowiązek posiadania wizy na przyjazd do Niemiec, muszą już w momencie składania wniosku o wizę okazać dowód, iż są objęci zdrowotną ochroną ubezpieczeniową. W zależności od tego, czy imigrant jest osobą czynną zawodowo czy nie, obowiązują różne warunki ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego z jednej strony i prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego z drugiej.

Ustawowe ubezpieczenie zdrowotne dla imigrantów w Niemczech

Jeśli imigrant jest w Niemczech czynny zawodowo, to ma obowiązek posiadania ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego. Gdy jego dochód jest wystarczająco wysoki, może zawrzeć prywatne ubezpieczenie zdrowotne (limit dochodów na rok 2012: 4.237,50 euro miesięcznie).

Wysokość składek w ustawowych kasach chorych nie jest uzależniona od dochodu. Obecnie w całych Niemczech obowiązuje stawka wysokości 15,5% dochodu brutto (stan z 2012 roku). Składki są jednak należne tylko do tak zwanej granicy wymiaru składki (2012: 3.825 euro miesięcznie). Świadczenia ustawowych kas chorych są regulowane przez państwo. Nie są zatem dopasowane do indywidualnych potrzeb osoby ubezpieczonej.

Prywatne ubezpieczenie zdrowotne dla imigrantów w Niemczech

Imigranci, którzy nie są czynni zawodowo i tacy, którzy osiągają dochody powyżej limitu obowiązkowego ubezpieczenia (2012: 4.237,50 euro na miesiąc), mogą zawrzeć prywatne ubezpieczenie zdrowotne. Jako warunek przy zawarciu ubezpieczenia wiele towarzystw ubezpieczeniowych stawia określoną długość pobytu w Niemczech. Aby ubezpieczyć się prywatnie, należy wcześniej w ustawowej kasie chorych złożyć wniosek o zwolnienie z obowiązku posiadania ustawowego ubezpieczenia.

W odróżnieniu od ustawowych kas chorych, wysokość składek w kasach prywatnych nie zależy od dochodu, lecz od czynników takich jak stan zdrowia i wiek ubezpieczonego. Wiele prywatnych towarzystw ubezpieczeniowych oferuje specjalne taryfy dla obcokrajowców. Są one dokładnie dopasowane do potrzeb tych osób.

Regulacje specjalne dla osób ubiegających się o azyl w Niemczech

Szczególny status mają osoby, które ubiegają się w Niemczech o ochronę przed represjami politycznymi lub innego rodzaju. Długość postępowania azylowego reguluje ustawa o świadczeniach dla osób ubiegających się o azyl (Asylbewerberleistungsgesetz, AsylbLG). Poza kilkoma wyjątkami roszczenia osób ubiegających się o azyl są w znacznym stopniu zawężone w stosunku do roszczeń osób ubezpieczonych w ustawowych kasach chorych.

Niemieckie ubezpieczenia zdrowotne dla uczniów, praktykantów i AuPairs

Uczestnicy wymian szkolnych, zagraniczni praktykanci oraz AuPairs, które podjęły pracę w Niemczech, muszą posiadać ubezpieczenie zdrowotne na czas swego pobytu w Niemczech. Bez tej ochrony ubezpieczeniowej wymiana, praktyka lub podjęcie pracy w charakterze AuPair na terenie Republiki Federalnej Niemiec są niemożliwe. Obowiązek posiadania ubezpieczenia ma na celu wystarczające zabezpieczenie każdej osoby na wypadek choroby, ponieważ leczenie medyczne w Niemczech wiąże się ze znacznymi kosztami. Zasadniczo w Niemczech istnieją dwa sposoby zawarcia ubezpieczenia zdrowotnego: w ustawowej lub prywatnej kasie chorych.

Regulacje dla obywateli spoza Unii Europejskiej

Uczestnicy wymian szkolnych, praktykanci i AuPairs z państw UE / EOG* oraz krajów, z którymi Niemcy podpisały konwencję o zabezpieczeniu społecznym, mogą zostać zwolnieni z obowiązku posiadania ubezpieczenia zdrowotnego w Niemczech, o ile na terenie RFN nie są czynni zawodowo i przedłożą odpowiednie zaświadczenia o posiadanym ubezpieczeniu w swoim rodzimym kraju.

Ubezpieczenie zdrowotne Incoming dla odwiedzających z państw goszczących

Zasadniczo uczestnicy wymian szkolnych i uczniowie uczący się języka nie mają dostępu do ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego. Zagraniczni praktykanci i AuPairs podlegają obowiązkowi ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego tylko w przypadku, gdy zarabiają więcej niż 400 euro na miesiąc. Osoby te mogą zawrzeć zagraniczne ubezpieczenie zdrowotne. Jest ono specjalnie dopasowane do potrzeb zagranicznych gości i odwiedzających wewnątrz Unii Europejskiej i państw strefy Schengen. Do tej grupy zaliczają się wszystkie państwa członkowskie UE oraz Norwegia, Islandia i Szwajcaria. Oprócz zdrowotnej ochrony ubezpieczeniowej jednocześnie istnieje też ubezpieczenie od wypadków, od odpowiedzialności cywilnej i od kosztów rezygnacji z podróży. U ich podstaw leżą następujące warunki:

  • wiek odwiedzających nie może być wyższy niż 35 lat
  • maksymalna długość ubezpieczenia wynosi 12 miesięcy.

Uwaga: Oferty taryf i świadczeń w różnych towarzystwach ubezpieczeniowych i kasach chorych różnią się od siebie bardzo znacząco. Należy zatem wcześniej dokładnie sprawdzić ceny i zakres oferowanych świadczeń.

Możliwości ubezpieczenia się dla obywateli spoza Unii Europejskiej

Dla gości i odwiedzających z obowiązkiem posiadania wizy, którzy pochodzą z krajów spoza Unii, prywatne kasy chorych oferują specjalne taryfy. Różną się one cenami w zależności od długości pobytu i pakietu oferowanych świadczeń. Poza tym są też specjalne taryfy dla osób, które przyjeżdżają do Niemiec na krótki czas w ramach programu Work & Travel.

Obowiązek posiadania ubezpieczenia zdrowotnego dla AuPairs w Niemczech

Niektórzy oferenci oferują także specjalne ubezpieczenia zagraniczne dla AuPairs przebywających na terenie Niemiec. Ta dokładnie dopasowana ochrona ubezpieczeniowa skierowana jest do osób poniżej 30 roku życia, a ubezpieczenie można zawrzeć w różnych wariantach. Obowiązek posiadania ubezpieczenia mają następujące grupy osób:

  • osoby z obcym obywatelstwem, które podejmują pracę na terenie Niemiec jako AuPair
  • osoby z innym obywatelstwem, o ile od co najmniej dwóch lat posiadają one swoje stałe miejsce zamieszkania na terenie Niemiec i mają zamiar podjąć pracę AuPair za granicą.

Zasadniczo jest wskazane, by przed wyjazdem zagranicznym zasięgnąć niezależnej porady w kraju rodzimym lub w kraju przyszłego pobytu. Można to zrobić na przykład we właściwych placówkach dyplomatycznych za granicą, właściwym Urzędzie ds. Obcokrajowców lub w towarzystwach ubezpieczeniowych.

Wskazówki

Przydatne wskazówki dla obcokrajowców przebywających w Niemczech

Zachowanie w nagłym przypadku

Zwłaszcza w przypadku, gdy konieczna jest pomoc medyczna, warto wiedzieć, do kogo można się zwrócić i jak dotrzeć do osób mogących udzielić pomocy.

1. Ważne numery telefonów w nagłych przypadkach

W przypadku, gdy potrzebna jest szybka, bezpośrednia pomoc medyczna lub jeśli nastąpił inny nagły przypadek, ważne są następujące numery telefonów:

  • 112 → lekarz pogotowia ratunkowego/ karetka i/lub straż pożarna
  • 110 → policja

Pod wszystkie numery alarmowe można dzwonić bezpłatnie z każdej budki telefonicznej w Niemczech oraz z telefonów komórkowych (również bezpłatnie).

2. Ostry dyżur

Możliwości otrzymania pomocy lekarskiej poza oficjalnymi godzinami przyjęć pacjentów:

  • lokalne dyżury lekarskie oraz ostre dyżury
    • numery telefonów w aktualnej gazecie lokalnej lub na automatycznej sekretarce każdego innego lekarza tej samej specjalności.

3. Leki i apteki

Leki można zakupić w aptekach. W Niemczech istnieje bardzo gęsta sieć aptek. Najczęściej oznaczone są one dużym, czerwonym symbolem „A”. Rozróżnia się:

  • leki dostępne bez recepty ⇢ można je zakupić bez recepty od lekarza
  • leki dostępne tylko na receptę (np. antybiotyki) ⇢ ich zakup wymaga wcześniejszej wizyty u lekarza i otrzymania recepty lekarskiej oraz wiąże się z dopłatą.

Do obsługi nagłych przypadków istnieje w Niemczech dyżur aptek. Adres apteki znajdującej się w pobliżu i otwartej w ramach dyżuru można znaleźć w aktualnych gazetach oraz na wywieszkach umieszczonych w każdej aptece.

4. Doradztwo i pomoc – przydatne linki

Leki można zakupić w aptekach. W Niemczech istnieje bardzo gęsta sieć aptek. Najczęściej oznaczone są one dużym, czerwonym symbolem „A”. Rozróżnia się:

  • leki dostępne bez recepty ⇢ można je zakupić bez recepty od lekarza
  • leki dostępne tylko na receptę (np. antybiotyki) ⇢ ich zakup wymaga wcześniejszej wizyty u lekarza i otrzymania recepty lekarskiej oraz wiąże się z dopłatą.

Do obsługi nagłych przypadków istnieje w Niemczech dyżur aptek. Adres apteki znajdującej się w pobliżu i otwartej w ramach dyżuru można znaleźć w aktualnych gazetach oraz na wywieszkach umieszczonych w każdej aptece.

4. Doradztwo i pomoc – przydatne linki

Informacje ogólne:

Informacje na temat ubezpieczenia zdrowotnego w Niemczech:

Informacje o studiach w Niemczech:

Testy i egzaminy języka niemieckiego: